بازگشت توازن قوا، هدف آمریكا در سوریه است
بازگشت توازن قوا، هدف آمریكا در سوریه است
دكتر علی فیاض، عضو پارلمان لبنان از شركتكنندگان اجلاس جهانی «اساتید دانشگاهها و بیداری اسلامی» بوده است. چرایی تحولات سوریه، موضوع مورد سؤال ما از این استاد دانشگاه است.
منطقهی خاورمیانه هماكنون مرحلهی انتقالی و تحولات استراتژیكی را پشت سر میگذارد. عوامل بسیاری در این مرحله دخیل بودهاند؛ از عقبنشینی آمریكا از عراق با دستان خالی گرفته كه یك شكست كامل بود تا تحولات جهان عرب در تونس، مصر و لیبی؛ بهویژه تحولات مصر و سقوط مبارك كه موجب فروپاشی و از دست رفتن یكی از مراكز اجرای سیاستهای آمریكا در منطقه شد.
بازگشت توازن قوا در منطقه، هدف آمریكا در سوریه
تحولات فوقالذكر تأثیر فراوانی بر موازنهی قوا در منطقه و شكلگیری متفاوت معادلات منطقه گذاشت. در واكنش به این تحولات بود كه كشورهای غربی و همپیمانان منطقهای آنها حمله به سوریه را به عنوان حلقهی اتصال اصلی مقاومت در منطقه اجرا و آغاز كردند. به همین خاطر مسألهی سوریه فقط مسألهی اصلاحات سیاسی نیست. شاید اصلاحات سیاسی یكی از ابعاد مسألهی سوریه باشد و نه مسألهی اصلی آن. مسألهی اصلی و قابل توجه در سوریه، این حملهی بینالمللی و غربی با همكاری همپیمانان عرب آنها است كه برای سرنگونی نظام سوریه به رهبری بشار اسد تلاش میكنند. علت اصلی این هجمه بر ضد سوریه این است كه سوریه همپیمان جمهوری اسلامی ایران و حامی مقاومت لبنان است و همچنین با سیاستهای آمریكا در منطقه مقابله میكند.
سرنگونی اسد، هدف مورد نظر آمریكا و برخی كشورهای عربی برای بازگرداندن توازن قوا به حالت گذشته است؛ توازن قوایی كه با سقوط مبارك به ضرر آنها تغییر كرده بود. همچنین حملات كنونی به سوریه مقدمهای است برای برهمزدن دوبارهی اوضاع عراق و لبنان. بنابراین توطئهی كنونی در سوریه به دنبال بازگرداندن توازن غربیها در منطقه است و این مسأله به سوریه ختم نمیشود. البته برای ما معلوم است كه این توطئه به شكست خواهد انجامید و توازنهای داخلی و بینالمللی اجازه نخواهد داد كه نظام اسد سرنگون شود، اما باید توجه داشت كه مسیر واقعی تحولات كنونی سوریه با حمایت غرب از افراد مسلح داخل سوریه و برای كشاندن این كشور به جنگ داخلی با هدف تضعیف دولت سوریه است. آنها میخواهند وحدت سوریه را تهدید كنند و این كشور را در معرض تقسیم و هرج و مرج قرار دهند.
آیا اعتراضات در سوریه، قیام مردمی است؟
این در حالی است كه اعتراضات سوریه نتوانسته ثابت كند كه از حمایت اكثریت مردم سوریه برخوردار است. دوم اینكه جنبش اعتراضی سوریه نتوانسته جنبهی مسالمتآمیز خود را حفظ كند، بلكه جنبهی طایفهای پیدا كرده است. سوم اینكه معترضان سوریه دست در دست بیگانگان گذاشتهاند. البته منظور من تمام گروههای معترض نیست. چهارم اینكه جنبش معترض مسلح داخلی، جنایات فراوانی را مرتكب شده و لذا نتوانسته یك هویت اخلاقی مورد احترام در میان عربها و در عرف بینالمللی از خود نشان دهد. با توجه به تمام این موارد، طبیعی بوده كه ایران در كنار معارضان سوری نباشد، زیرا اتفاقات سوریه یك انقلاب مردمی نیست، بلكه یك توطئهی بینالمللی با ابعاد داخلی است.
بازگشت توازن قوا در منطقه، هدف آمریكا در سوریهتحولات فوقالذكر تأثیر فراوانی بر موازنهی قوا در منطقه و شكلگیری متفاوت معادلات منطقه گذاشت. در واكنش به این تحولات بود كه كشورهای غربی و همپیمانان منطقهای آنها حمله به سوریه را به عنوان حلقهی اتصال اصلی مقاومت در منطقه اجرا و آغاز كردند. به همین خاطر مسألهی سوریه فقط مسألهی اصلاحات سیاسی نیست. شاید اصلاحات سیاسی یكی از ابعاد مسألهی سوریه باشد و نه مسألهی اصلی آن. مسألهی اصلی و قابل توجه در سوریه، این حملهی بینالمللی و غربی با همكاری همپیمانان عرب آنها است كه برای سرنگونی نظام سوریه به رهبری بشار اسد تلاش میكنند. علت اصلی این هجمه بر ضد سوریه این است كه سوریه همپیمان جمهوری اسلامی ایران و حامی مقاومت لبنان است و همچنین با سیاستهای آمریكا در منطقه مقابله میكند.
سرنگونی اسد، هدف مورد نظر آمریكا و برخی كشورهای عربی برای بازگرداندن توازن قوا به حالت گذشته است؛ توازن قوایی كه با سقوط مبارك به ضرر آنها تغییر كرده بود. همچنین حملات كنونی به سوریه مقدمهای است برای برهمزدن دوبارهی اوضاع عراق و لبنان. بنابراین توطئهی كنونی در سوریه به دنبال بازگرداندن توازن غربیها در منطقه است و این مسأله به سوریه ختم نمیشود. البته برای ما معلوم است كه این توطئه به شكست خواهد انجامید و توازنهای داخلی و بینالمللی اجازه نخواهد داد كه نظام اسد سرنگون شود، اما باید توجه داشت كه مسیر واقعی تحولات كنونی سوریه با حمایت غرب از افراد مسلح داخل سوریه و برای كشاندن این كشور به جنگ داخلی با هدف تضعیف دولت سوریه است. آنها میخواهند وحدت سوریه را تهدید كنند و این كشور را در معرض تقسیم و هرج و مرج قرار دهند.
آیا اعتراضات در سوریه، قیام مردمی است؟این در حالی است كه اعتراضات سوریه نتوانسته ثابت كند كه از حمایت اكثریت مردم سوریه برخوردار است. دوم اینكه جنبش اعتراضی سوریه نتوانسته جنبهی مسالمتآمیز خود را حفظ كند، بلكه جنبهی طایفهای پیدا كرده است. سوم اینكه معترضان سوریه دست در دست بیگانگان گذاشتهاند. البته منظور من تمام گروههای معترض نیست. چهارم اینكه جنبش معترض مسلح داخلی، جنایات فراوانی را مرتكب شده و لذا نتوانسته یك هویت اخلاقی مورد احترام در میان عربها و در عرف بینالمللی از خود نشان دهد. با توجه به تمام این موارد، طبیعی بوده كه ایران در كنار معارضان سوری نباشد، زیرا اتفاقات سوریه یك انقلاب مردمی نیست، بلكه یك توطئهی بینالمللی با ابعاد داخلی است.
این یك تناقض بزرگ است كه كشورهای مشوق دموكراسی، خودشان غیر دموكراتیك هستند. آنها به دنبال سرنگونی نظام سوریه برای تسویهحسابهای سیاسی هستند. شاید برخی كشورها میخواهند یك امپراتوری پرقدرت استراتژیك پدید بیاورند، اما آنها در اشتباه هستند و منطقه را به اوضاعی میكشانند كه به سود هیچكس نیست.آمریكا و اسرائیل در پسِ پردهی تمام توطئههایی هستند كه وحدت و همبستگی امت اسلامی را هدف قرار دادهاند. تمام نظامهای جهان عرب باید موضع خود را در برابر آمریكا و رژیم اشغالگر اسرائیل مشخص كنند. این یك تناقض بزرگ است كه كشورهای مشوق دموكراسی، خودشان غیر دموكراتیك هستند و این نشاندهندهی این است كه آنها به فكر ایجاد دموكراسی نیستند، بلكه به دنبال سرنگونی نظام سوریه برای تسویهحسابهای سیاسی هستند، زیرا سوریه همپیمان استراتژیك ایران و حامی مقاومت لبنان و فلسطین است.
شاید برخی كشورها در این ماجرا به دنبال اهداف و منافع خاص خود باشند تا یك امپراتوری پرقدرت استراتژیك پدید بیاورند، اما آنها در اشتباه هستند و منطقه را به اوضاعی میكشانند كه به سود هیچكس نیست. ما در مرحلهی انتقال قرار داریم و باید تحولات متعدد را پشت سر بگذاریم تا به ثبات برسیم، اما همانگونه كه سید حسن نصرالله در سخنرانی ایام محرم خود تصریح كرد، آیندهی امت اسلامی را شیران و قهرمانان رقم خواهند زد و آیندهی منطقه در اختیار قهرمانان و مقاومان است.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۱ ساعت 11:36 توسط
|