کشتی سینما در گرداب بیتدبیری و ناامیدی

حمایت از فتنه در جشن انقلاب/سرافرازی سینمای دفاع مقدس/سقوط فیلمهای کمدی
پایان یک نسل/بیتدبیری در اجرا

حمایت از فتنه در جشن انقلاب/سرافرازی سینمای دفاع مقدس/سقوط فیلمهای کمدی
پایان یک نسل/بیتدبیری در اجرا
جهتگیریهای کلی - سیره ی اهل بیت - فلسطین - انقلاب اسلامی - دشمن شناسی - سبک زندگی - عدالت - نماز - دفاع مقدس

کاریکاتور/سردرگمی سیمرغ جشنواره امسال


امام آمد و راه نفس کشیدن سینماگران در فضای مطهر را باز کرد. سینماگران را در نزد مردم اعتبار بخشید. دیگر در دورترین نقطه کشور کسی پیدا نمی شد که سینماگر را نامحرم بشمارد. سینما و سینماگر مانند هر عالم و علمخانه ای دارای تشخص شد. راه رشد و گسترش مدیوم های نمایشی باز شد. محیط برای حضور و فعالیت زنان در پشت و جلو دوربین امن و معتبر شد. مردان با هنر و خلاقیت شان «شان» پیدا کردند. سینما از وسیله تفنن صرف فاصله گرفت. ژانر مغفول متولد شد. دانشکده ها و آموزشگاه ها ایجاد شد. تکنیک های سینمایی ارتقا یافت. هنر بر تجارت پیشی گرفت. جشنواره ها تکثیر شدند. فستیوال های جهانی متوجه ارزش های سینمای اینجا شد. خلاصه سینما و سینماگر چنان جایگاهی پیدا کرد که جانشین بر حق امام راحل کلید پیشرفت کشور را به آنان هدا کرد.
اما سینما برای انقلاب و امام و مردم چه کرده است؟ ...
شیفتگان سینمای غرب، همواره معتقدند که ارتباط هالیوود با مراکز سیاسی و راهبردی آمریکا، واقعیت ندارد و ناشی از توهم توطئه است. حتی انتخاب فیلم متوسط «آرگو» به عنوان بهترین فیلم مراسم اسکار را هم یک اتفاق میپندارند که هیچ ربطی با زد و بندها و طرحهای امنیتی و راهبردی رژیم حاکم بر ایالات متحده ندارد. آنها حتی تعامل صهیونیسم با هالیوود را به دیده انکار مینگرند. با وجود ادعاهای طرفداران نظریه «هنر برای هنر» و عدم ارتباط سینماگران آمریکایی با سیاستگذاران آن کشور، اما همواره در مقابل اعترافات خود اهالی هالیوود به تعاملشان با نهادهای امنیتی غرب، سکوت میکنند. همچنان که به تازگی، یکی از تهیهکنندههای برجسته آمریکایی به همکاریاش با یک سازمان مخوف و ضدبشری اذعان کرده است.
شبکه العالم، هفته قبل خبر داد:
یکی از دغدغههای فرهنگی در کشور ما پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تولید آثار سینمایی و تلویزیونی درباره حماسه بیبدیل عاشورا و یا با الهام از مفاهیم برآمده از آن بوده است. این موضوع از آنجا مهم مینماید که با وجود گذشت ۳۴ سال از قیام مردمی بهمن ۵۷ برای بازتولید ساختارها و نهادهای اجتماعی و فرهنگی براساس آرمانها و ارزشهای اسلامی، هنوز هم در حوزه سینما و تلویزیون با خلأ خلق اثر درباره عاشورا و انقلاب امام حسین(ع) روبهرو هستیم به طوری که مرور کارنامه رسانههای تصویری ما نشان میدهد که در این مدت بهخصوص در زمینه سینما کار چندانی صورت نگرفته است.
این درحالی است که وقایع تاریخی همواره موضوع سینمای غرب بودهاند، چه تواریخ قدیمی و باستانی و حتی اسطورهها و چه وقایع معاصر به همین دلیل است که بسیاری از آثار سینمایی مشهور، در قالب تاریخی هستند. از «ال سید» و «ده فرمان» که به اسطورههای باستانی میپردازند گرفته تا «فهرست شیندلر» و «نجات سرباز رایان» که به تاریخ معاصر میپردازند. اتفاقاً همه این فیلمها هم، مضامینی یهودی دارند و به بازتولید تاریخ و ایدئولوژی صهیونیستی کمک میکنند. نکته مهم اینجاست که اساساً هدف از ترسیم تاریخ در فیلمها و همه آثار نمایشی و تصویری، چیزی جز بازخوانی زمان حال در آینه گذشته نیست. مثلاً فیلمهای «ال سید» و «ده فرمان» به حقانیت قوم بنیاسرائیل میپردازند و «فهرست شیندلر» به بازسازی و القای مفهومی به نام «هولوکاست» اختصاص یافته است.