در یک عملیاتی، رزمندگان پیکر پاک شهیدی را پیدا کردند که سردر بدن نداشت. از این رو شروع کردند به گشتن جیب‌های پیراهن و شلوار آن شهید و چون در جیب‌هایش نیز اوراق و مدارک شناسایی وی را نیافتند، جنازه شهید را برگرداندند تا شاید در جیب‌های پشت شلوار آن، مدرکی را بیابند که ناگاه در پشت پیراهن شهید، جمله‌ای قابل‌تأمل دیدند که همه را به فکر فرو برد. در پ‍شت پیراهن این شهید نوشته شده بود: «اگر برای خداست، بگذار تا ناشناس بمانم.»!
  ای کاش بسیاری از ما به تأسی از همه بزرگان و شهدای گرانقدرمان، سعی کنیم اگر کار نیک و پسندیده‌ای انجام می‌دهیم، لااقل خالص باشد و پنهان‌ بماند. نه اینکه، همگان بدانند که ما آن کار نیک را انجام داده‌ایم! قطع این موضوع، اجر دنیوی و اخروی را توأمان برای ‌ما خواهد داشت و خدایی که کار نیک و مخلصانه بندگان را می‌بیند، خود به‌آنها عزت دنیوی و اخروی خواهد داد. به راستی چرا گاهی اجر کارهای نیک‌مان را با آشکار کردن آن و برای اینکه مردم ما را بشناسند، ضایع می‌کنیم؟!